VERHUISBERICHT
>>> KLIK
>>> KLIK
Ik ga jullie natuurlijk wel missen. Maar ik moet wel toegeven dat ik aanstaande zaterdag ENORM ga genieten van een echte vrije zaterdag. Ik hoef me niet meer om half 8 mijn bed uit te slepen. Dat past gewoon niet zo bij me. Ik ga heerlijk rustig wakker worden met een kater na het Film Festival + Afterparty. En ik heb er zin in.
En verder... tsja studeren. Ik moet ineens de literaire aspecten uit een tekst van Freud halen. Iemand van jullie die daar verstand van heeft? Van literaire aspecten? Ik niet bepaald, maar ik moet om 00.00 uiterlijk de opdracht inleveren.
Wat ik wel even wil zeggen is dat ik zeer zeker NIET ga stoppen met bloggen. Ik weet dat velen van jullie het als een veel te zware opgave zien en je eigen blog het liefst negeren. Maar ik vind bloggen leuk. Oprecht. Sinds januari 2004 heb ik al een web-log. Ik was toen inderdaad 14 jaar en de blog stelde niet veel meer voor dan een verafgoding van de band Blink-182 waar ik idolaat van was (met titels als: "Nog maar 29 dagen tot het concert AAAAAAAH Fokking cool"). Het was genant.
Maar ik ga nu een nieuwe website bouwen, waar ik zowel beeld als tekst als inspiratie als nieuws over zekere toelatingen (it's like oh my god) zal posten. Dat heb ik zojuist bedacht. Als de nieuwe blog af is, krijgen jullie natuurlijk een verhuis-bericht. Het gaat (hopelijk) echt interessant worden. Ik houd jullie op de hoogte. Holladiejee.
En verder zeg ik... party@Maria's!
'Huize Monsieur', waar ik sinds een jaar, een maand en 16 dagen woon staat in de Mgr. v.d. Weteringstraat in Utrecht. Shit, nu kan iedereen op internet me opzoeken om me te vermoorden. Het zij zo. Dat is een mooie straat met huizen uit het einde van de 19e eeuw. Denk ik. Het is een straat met een aantal studentenhuizen, een straat waar regelmatig fietsen gejat worden. Of hier een direct verband tussen zit weet ik niet. Het zou me niet verbazen.
Om alle fietsen hier in de de straat zitten dus een of twee dikke kettingsloten. Die ben ik gaan fotograferen. Het levert tevens best een aardig grafisch lijnenspel op. Zie hier:
Ook zit er aan het einde van de straat een Albert Heijn. Er fietsen hier dus met zekere regelmaat zwaar bepakte mensen met grote tassen en kratten door de straat. Ook hen heb ik gefotografeerd. Zie hier:
Ook heb ik zaken die zich in de goot bevinden gefotografeerd. Maar deze zouden in iedere willekeurige straat kunnen liggen, dus dat vond ik bij nader inzien niet zo interessant. Maar goed, het is natuurlijk onderdeel van het onderzoek. Dus het komt ook op internet. Alleen niet nu want nu moet ik gaan.
(Teken de petitie, lees de blog hier onder!)
Vlak voor het zomerreces juni 2009 werd de nieuwe wet Besturing Versterking van Minister Plasterk, aangenomen door de Tweede Kamer.
In deze nieuwe wet staat o.a.:
- Iedere student heeft per september 2010 recht 1 bachelor en 1 masteropleiding te volgen voor het wettelijk vastgestelde collegegeld van €1600,- per jaar.
- MAAR: wil je een 2e studie volgen, dan moet je instellingsgeld gaan betalen.
Dit bedrag mag door de onderwijsinstelling zelf worden bepaald en ligt tussen de €6.000,- en €15.000,- per studiejaar!
- Dit geldt ook voor de studenten die al aan hun tweede studie begonnen zijn EN voor deeltijdopleidingen.
- Daarnaast heeft iedere student recht op slechts vier jaar studiefinanciering en zal het bedrag wat studenten per maand wordt uitgekeerd de komende twee jaar worden bevroren.
BELACHELIJK EN BOVENDIEN WAAR-DE-LOOS. Al jullie deeltijdstudenten zijn dus sowieso de sjaak!
BEN JE HET HIER NIET MEE EENS?
6 oktober moet de Eerste Kamer nog een blik op de plannen werpen vóór de wet daadwerkelijk mag worden ingevoerd.
Op dinsdag 22 september a.s. organiseert de Landelijke Studenten Vakbond een demonstratie van 12.00-14.30 uur op Het Plein (voor de Tweede Kamer) in Den Haag.
ACTIE
- Wanneer: 22 september 2009
- Waar: Het Plein, Den Haag
- Tijd: 12:00 - 14:30 uur
- Informatie: www.studentendemonstratie.nl
BEN JE ER NIET BIJ DE 22STE? TEKEN DAN IN IEDER GEVAL DE PETITIE OP www.stopplasterk.nl !!!
Herpes, tyfus, tering, cholera, choleraaaa choleraaaaaaaa.
Morgen is de dag des oordeels en ik heb zojuist de opdracht afgerond, voor zover dat kan.
Dat wil ik graag vieren, maar ik ben home alone en stevig borrelen in de stad zit er niet in.
Want ik moet morgen op een onchristelijk tijdstip naar de academie om 75 papiertjes aan de muur op te hangen. Met plakband enzo. Daarom vier ik het in mijn upje met een klein biertje en een klein filmpje. Sa som i himmelen, ik HOUD van Zweedse filmhuisfilms. En nu allemaal uit volle borst: "Jag vill leva lycklig för / att jag är jag / Kunna vara stark och fri / Se hur natten går mot dag / Jag är här och mitt liv är bara mitt / Och den himmel jag trodde fanns / Ska jag hitta där nånstans".
Om een kort verhaal lang te maken dus.
Waar het om draait is dat ik 150 foto's heb gecombineerd. Je weet niet waar het heen gaat. Maar het gaat hierheen: "We zijn slechts een zelf voor zover bepaalde kwesties voor ons van belang zijn. Wat ik ben als zelf, mijn identiteit, wordt in essentie bepaald door de wijze waarop de dingen betekenis voor me hebben." (Charles Taylor nog steeds, wat een held)
Taylor is dus niet meer zoals voorheen, het aanknopingspunt van mijn zoektocht geworden, maar juist de conclusie die volgt op de foto's.
Beste mensen, morgen kunnen jullie het 'live' zien. En ik ben benieuwd waar jullie klasgenoten mee aan komen zetten. Ik heb hoge verwachtingen van jullie. Dan nog zo'n waardeloos competentie assessment, en dan.. VAKANTIE! Ik vertrek lekker 22 juni al met mijn lover naar Praia da Rocha in Portugal. HA. Daar heeft niemand van terug.
Fuckin' party.
Hoi,
Twee docenten, twee meningen. Lijkt logisch, is het ook. Slechts een beetje verwarrend. De een zegt: ga zo door, de ander zegt: hou er mee op. Niet in die woorden, maar goed. Uiteindelijk vond ik mijn idee zelf een beetje belachelijk. Wie gaat er nou een 'filosofische' zoektocht naar het zelf aan de hand van Charles Taylor in een vrolijk plakboek verwerken. Dat is ronduit kut. Dus ik moet het in een nieuw soort vorm gaan gieten. Een interessante vorm.
Mijn zelf is op zich zelf niet vreselijk interessant. Ik wil mijzelf hier mee niet naar beneden praten, want ik ben verder best aardig, maar ik ga geen pijnlijke dingen tegen komen. Ik kom uit een welvarend gezin met twee ouders, leuke broers, een mooi huis met een Volvo voor de deur, ik heb een verdomd leuk vriendje, een hele gezellige schare vrienden en vriendinnen, een goed stel hersens waardoor ik lekker kan studeren, ik hockey, ik ga naar feestjes en ik ben in principe redelijk gelukkig. Totaal niet boeiend dus! Het wordt dus een uitdaging om van een verhaal dat van zichzelf niet bepaald indrukwekkend is toch iets te maken wat de kijker/lezer aantrekt.
Met Barry aan de telefoon gehangen, bedacht om een ingebeelde afschuwelijke gebeurtenis in het dagboek te verwerken, of er achter komen dat het zelf dat ik heb gevonden iemand is die ik haat, die ik totaal niet wil zijn. Beide ideeen zijn mogelijk oplossingen, maar ik werd er nog niet helemaal vrolijk van.
Vandaag ben ik met de berg foto's die ik heb gaan schuiven, puzzelen, en combinaties gaan maken. Ik heb uiteindelijk steeds op een wit vel papier twee foto's bij elkaar gelegd die op het eerste gezicht vreemd overkomen, maar waar wel een verband tussen zit. En ik moet zeggen, het werkt wel. Als ik op deze manier door ga, ga ik bijna niet meer met tekst werken, en de foto's van mezelf worden er ook uit geschrapt. Uiteindelijk zal ik eindigen met slechts dit citaat:
"Ik bepaal wie ik ben door te omschrijven van waaruit ik spreek, in de familiekring, in de sociale ruimte, in de geografie van sociale posities en functies, in mijn intieme relaties met de mensen van wie ik houd, en ook, en dat is van cruciaal belang, in de ruimte van morele oriëntatie waarbinnen ik mijn belangrijkste bepalende relaties beleef." (wederom Charles Taylor in Bronnen van het Zelf)
Ik denk dat dit een betere vorm is omdat je als je begint met kijken niet precies weet waar het heen gaat, en dat je daar later beetje bij beetje achter komt. Hoewel dat nu natuurlijk niet meer zo is omdat ik het heb verklapt. Maar ach, in de eerste periode hebben we al geleerd dat we het eindresultaat niet als iets moeten zien dat 'onthuld' moet worden. Het is immers gewoon voor school.
Goed. Hier onder zie je zo'n beetje waar ik op doel. Als iemand het trouwens een waardeloos idee vind, zou het fijn zijn om nog wat tips te krijgen. Bij voorbaat dank. Nu nog gaan nadenken of het in een boek komt of juist niet. Hmmm.

Voor de portretfoto die we met de Hasselblad moeten maken, wilden David, Michael en ik een modefoto maken. We hebben een heleboel verschillende locaties bedacht, maar hangende het feit dat de opdracht is een zo scherp mogelijk beeld te leveren, zat er niets anders op dan toch maar de studio in te duiken. Daar hadden we genoeg flitsers (en vooral: stroom voor de fliters) tot onze beschikking.
Hier alvast drie foto's, waarvan de laatste is gestitched.
Model: Anniek Roosenschoon
Visagie: Sanne
Styling: Linda van Houts

Deze zijn met mijn eigen Canon geschoten, maar ook best leuk:
Waarde lezers,
Mijn dagboek is inmiddels een regelrechte zoektocht naar het 'zelf' geworden. De hoofdvraag luidt dus als volgt: wie ben ik? Een drommels lastige vraag als je het mij vraagt. Maar dat geeft niet. Momenteel volg ik wat betreft filosofie het vak 'wijsgerige antropologie', en dat is een goede steun in de rug voor een zoektocht naar het 'ik'. Het gaat namelijk over: wat is de mens. En dat soort zaken. Ik lees het boek 'Sources of the Self: the making of the modern identity' van Charles Taylor. Dit zal ik zeer zeker gaan gebruiken bij de fotografie opdracht. Eindelijk, verlichting! Het eerste moment dat ik mijn beide studies ECHT combineer. Juicht en jubelt! Wie ben ik en wat maakt mij mij. Dus. Als iemand het weet mag hij/zij het gerust zeggen. Ik fotografeer er nog even op los. Hier onder een handjevol uit de selectie. Overigens staat in de blog hieronder een stuk tekst van Taylor dat ik voornemens ben te gebruiken.

